Międzyczas: Krystyna Mirek "Do trzech razy szczęście"

Tytuł: "Do trzech razy szczęście"

Cykl: Do trzech razy..., tom 3

Autor: Krystyna Mirek

Wydawnictwo: Harde Wydawnictwo

Ilość stron: 304

Data wydania: 08-04-2026

Moja ocena: 8/10

„Do trzech razy szczęście” Krystyny Mirek to powrót do dobrze znanej Bobrówki, miejsca, które tętni codziennością, emocjami i wyborami, od których nie da się uciec. W trzecim tomie serii ponownie śledzimy losy trzech pokoleń kobiet: babki, matki i córki, z których każda mierzy się z własnymi pragnieniami i ograniczeniami.

Najmłodsza, Klara, próbuje pogodzić pracę w kawiarni z nauką, jednocześnie wikłając się w uczucie, które nie ma szans na spełnienie. Jej wybranek sam nosi w sobie świeże rany po relacji, w której był ślepo zapatrzony w dziewczynę, nie dostrzegając, że jest przez nią zwodzony. To wątek pełen młodzieńczej naiwności, ale i bolesnego dojrzewania. Klara musi podjąć wybór kierując się zdrowym rozsądkiem. Sama widzi, że w pogoni za wizją lepszej przyszłości osiągnęła niepokojący poziom zmęczenia.

Anna, reprezentująca średnie pokolenie, staje przed trudnym zadaniem zaakceptowania zmian w życiu swojej matki, ale też musi zmierzyć się z własnymi emocjami. Zmaga się z zazdrością o Andrzeja i jego czytelniczki, kobiety, które podczas spotkań widzą w nim kogoś wyjątkowego i ujmującego. Anna musi jednak nauczyć się oddzielać rzeczywistość od pozorów i dostrzec, że jego urok w dużej mierze jest elementem pracy, częścią promocji i zwykłą uprzejmością, a nie czymś osobistym.

Sama Łucja z kolei próbuje odnaleźć się w relacji z Wiktorem. Ich wizje przyszłości rozmijają się, gdyż on skłania się ku wygodzie życia w mieście a ona nie potrafi wyobrazić sobie codzienności bez swojego ogrodu, który jest dla niej czymś więcej niż tylko miejscem.

Autorka z dużą wrażliwością ukazuje, jak różne mogą być potrzeby i oczekiwania nawet między bliskimi sobie ludźmi. Miłość w jej ujęciu nie jest prostą drogą, lecz raczej siecią kompromisów, wyborów i niekiedy rezygnacji.

Szczególnie poruszający jest wątek Maksymiliana i jego relacji z ciężko chorym ojcem. Jego relacja z Adamem rozwinęła się dopiero niedawno, a teraz chłopak musi zmierzyć się nie tylko z chorobą rodzica, ale też z własnymi emocjami. To historia o przyspieszonym dojrzewaniu, o stracie i o próbie nadrobienia czasu, którego już nie da się odzyskać.

Krystyna Mirek po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o sprawach bliskich każdemu: o relacjach, wyborach i codziennych trudnościach. Jej bohaterowie są autentyczni, a ich historie mogłyby wydarzyć się tuż obok nas. To opowieść, która przypomina, że miłość nie ma wieku, a każdy człowiek ma prawo do własnych decyzji, nawet jeśli nie zawsze są one zrozumiałe dla innych.