Joanna Mokosa-Rykalska "Matki przodem. Jak wylądowałyśmy w ciemnej d***e"

Tytuł: "Matki przodem. Jak wylądowałyśmy w ciemnej d***e" 

Autor: Joanna Mokosa-Rykalska

Wydawnictwo: Wielka Litera

Ilość stron: 280

Data wydania: 09-11-2022

Moja ocena: 7/10

 

Świetnie się bawiłam przy tej książce! Trochę czasu minęło odkąd słuchałam części pierwszej, ale bohaterki utkwiły mi w pamięci.

Tym razem Joanna razem z Mańką, Lucy i Baśką jadą na wakacje. To ma być totalny detoks od pracy i rodziny. Decyzja podjęta na jednym z zakrapianych babskich spotkań zaowocowała wizytą w... ciemnej d***e. Budapeszt, Bukareszt, każdy może się pomylić, w końcu jedno i drugie na Bu.

Zamiast w luksusowym spa nasze panie lądują na rumuńskiej wsi, gdzie niedźwiedzie zaglądają w okna a ataki żmij są na porządku dziennym. I nie mam na myśli teściowych ani koleżanek lojalnych inaczej.

Nawet w tak mało reprezentacyjnym miejscu te kobiety są w stanie zorganizować sobie atrakcje. Przy okazji na jaw wychodzą nietypowe preferencje Lucy. Kobieta ignorowana przez męża musi sobie znaleźć inne rozrywki.

W odróżnieniu od części pierwszej, przedstawiającej luźne historie tu mamy konkretną fabułę spajającą całość, od niefortunnego pomysłu wyjazdu po perypetie po powrocie.

Książka zapewnia dawkę śmiechu i pomimo że niektóre żarty już gdzieś słyszałam i tak poprawiła mi humor.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

 

 

  

Katee Robert "Neon gods"

Tytuł: "Neon gods"

Cykl: Dark Olympus, tom 1

Autor: Katee Robert

Wydawnictwo: Uroboros

Ilość stron: 432

Data wydania: 12-10-2022

Moja ocena: 7/10

 

Persefona ucieka z Olimpu. Demeter chciała ją wydać za mąż za Zeusa. Jego poprzednie żony umarły w niewyjaśnionych okolicznościach a on sam jest człowiekiem okrutnym i mściwym. No właśnie, człowiekiem.

Zaskoczyło mnie umieszczenie panteonu bóstw greckich we współczesnym świecie. Rada Trzynastu góruje nad miastem a za Styksem władzę sprawuje Hades. Chodzą pogłoski, że nie żyje, co potwierdza symboliczne zasłonięcie jego posągu. Persefonę fascynuje ta postać.

To zbuntowana, młoda kobieta, nauczona utrzymywania pozorów. Gra według reguł ambitnej matki, ale do czasu. Nie zamierza dać się wydać za odpychającego Zeusa, którego jedyną zaletą jest władza.

Persefona przekracza Styks i wkracza do dolnego miasta, gdzie moc Zeusa nie sięga. Gwarantuje to zawarty przed laty pakt. Hades zgadza się nią zaopiekować, ale nie za darmo. Musi udowodnić wszystkim, że ona należy do niego.

Persefona szybko zmienia image, z grzecznej dziewczynki przeobraża się w zdeterminowaną kobietę. Mówi:

 

"- Masz mnie uznać za swoją własność i to teraz!"

 

Swoją zadziornością zdobywa serce i tron Hadesa.

Początek książki mnie wciągnął, świetnie się czytało. Do czasu gdy Hades powiedział "Chodź pokażę ci mój pokój zabaw". Od razu pomyślałam "O nie, drugi Grey". I faktycznie sporo się tam działo w jego lochu, gdzie urządzał dzikie orgie. Ta część była najsłabsza.

Podobało mi się przedstawienie Trzynastki w osobach ludzi piastujących odpowiednie funkcje. Demeter dbała o dostawy pożywienia, Hermes dostarczała wiadomości, Ares czuwał nad bezpieczeństwem w mieście a Charon był szoferem. Wszystko zgodnie z historią. Autorka miała dobry pomysł na świat przedstawiony a jej Cerber po prostu mnie zauroczył.

Miałam inne wyobrażenie o tej książce, liczyłam na retelling greckich mitów, ale nie spodziewałam się tylu scen erotycznych. Ogólnie książka podobała mi się i z chęcią sięgnę po kolejne tomy.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

  

Marian Rojas Estape "Jak przyciągać dobrych ludzi"

Tytuł: "Jak przyciągać dobrych ludzi?

Autor: Marian Rojas Estape

Wydawnictwo: Muza

Ilość stron: 352

Data wydania: 08-03-2023

Moja ocena: 8/10

 

Tytuł brzmi jak opis poradnika pozytywnego myślenia, tymczasem autorka przedstawia naukową interpretację przywiązania.

Kim jest dobry człowiek według niej? To osoba żyjąca z pasją, zachowująca "młodość, niewinność, zaraźliwy uśmiech, zdolność do dziwienia się i chęć poznawania nowych rzeczy".

Poznajemy działanie różnych hormonów, zapewniających nam poczucie szczęścia i spełnienia: dopaminy, serotoniny i przede wszystkim oksytocyny. Ten ostatni odpowiada za tworzenie więzi z innymi.

Przechodzimy w kolejnych rozdziałach przez kolejne fazy życia człowieka, od wczesnego dzieciństwa, przez dojrzewanie do dorosłości.

"Niektóre osoby - dobrzy ludzie - są dla nas jak witamina".

Autorka podpowiada w jaki sposób znaleźć osobę odpowiednią dla nas oraz jak zadbać o związek, ostrzega przed toksycznymi znajomościami. Opowiada o macierzyństwie, seksie i miłości, o zagrożeniach jakie niesie korzystanie z aplikacji do szybkich randek i oglądanie pornografii. To wszystko prowadzi do uzależnienia i w efekcie - depresji.

Prawdziwa miłość rozwija się powoli, w swoim czasie. Aby ją przyciągnąć warto zadbać o swoje dobre samopoczucie poprzez słuchanie ulubionej muzyki, masaże, rozrywkę, śmiech, medytację lub modlitwę.

Swoje wywody autorka ilustruje przykładami konkretnych pacjentów. Są one wyróżnione, lecz wplecione w opowieść, tak że czyta się płynnie.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

  

 

Grzegorz Wielgus "Pieśń pustyni"

Tytuł: "Pieśń pustyni"

Cykl: Ostrze Erkal

Autor: Grzegorz Wielgus

Wydawnictwo: Initium

Ilość stron: 650

Data wydania: 17-03-2023

Moja ocena: 9/10

 

Główną bohaterką "Pieśni pustyni" jest Zirra, Białooka. Dziewczyna posiada niezwykły dar, który umożliwia jej sięganie w Pustkę i odnajdywanie rudy białopyłu. To kluczowy pierwiastek dla mieszkańców Dominium. Metal, który ma moc odganiania śmierci. Monety, których nie da się ukraść.

Zirra jest na dnie drabiny zysków. Ta, która ryzykując życiem na pustyni zdobywa białopył dla swojej wioski i znienawidzonego Dominium, żyje w biedzie. Jej pociechą jest siostra, Saiva.

Pewnego dnia po powrocie z wyprawy na pustynię Zirra dowiaduje się, że Seiva została uprowadzona przez Relikwiarzy. Rusza ich tropem.

Po drodze poznaje żołnierza, Karamisa, który staje się jej sprzymierzeńcem. Łączy ich nienawiść do wspólnego wroga.

Docierają do przyjaciela Karamisa, który okazuje się zdrajcą. Oboje wpadają w ręce łowców niewolników. Ich przeznaczeniem jest walka na arenie.

Zirra jest zrozpaczona, bo czas mija i obawia się, że nie uda jej się wydostać z niewoli, by odnaleźć siostrę. Nie może przewidzieć jak dziwnymi ścieżkami chadza los.

Z początku poznajemy różnych bohaterów osobno, by pod koniec wątki połączyły się. Zakończenie powieści obiecuje początek nowej przygody. Jeszcze nie wszystkie tajemnice zostały odkryte. Czeka na nas podróż do Oka Erkal.

Polubiłam waleczną Białooką. Jest wojowniczką jak Achaja, jak Ciri. Moje ulubione bohaterki fantasy. Karamis też zdobył mój szacunek i sympatię. Już się cieszę na kolejny tom.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

  

Natasza Socha "Kiedy ślub?"

Tytuł: "Kiedy ślub?"

Autor: Natasza Socha

Wydawnictwo: W.A.B.

Ilość stron: 320

Data wydania: 08-02-2023

Moja ocena: 8/10

 

Czy można być szczęśliwym singlem? Można.

Czy można mieć udany związek? Też można.

Nie ma lepszego i gorszego stylu życia. Najważniejsze, żeby kierować się własnymi pragnieniami a nie wizją narzucaną przez innych.

Bohaterki książki "Kiedy ślub?" prezentują dwie odmienne postawy.

Maja marzy o własnej rodzinie. Chce mieć męża, dzieci i domek z ogródkiem.

Patrycja to influencerka, która reklamuje się w mediach jako szczęśliwa singielka. Obie są mądre, miłe i robią karierę. Nic im nie brakuje.

W windzie hotelu Niezapominajka i Rumianek nastąpi zderzenie ich światopoglądów, które zmieni troszeczkę każdą z nich.

Dwie kobiety pracują przy promocji hotelu, który jest spadkiem Marka po babci. Właściciel nie ma jasnej wizji przedsięwzięcia, dlatego zatrudnia firmę, która ma zadbać o całokształt, od remontu wnętrz po atmosferę ośrodka.

Babcia w testamencie zostawiła jasny zapis. Otrzymanie spadku przez wnuka zależy od spełnienia kilku warunków.

Promująca hotel firma Igora to ekipa singli. Taki warunek stawia szef przy rekrutacji. Dzięki temu, że jego pracowników nie rozprasza rodzina, mogą całą energię skierować na pracę, nie ma też problemu z wyjazdami służbowymi gdy w pustym mieszkaniu nikt nie czeka. Przez taką politykę osoby posiadające rodzinę są wykluczane już na starcie a Tamara musi prowadzić podwójne życie.

Bohaterowie przekonają się, że niezależnie od głoszonych przekonań każdy potrzebuje bliskiej osoby. Będą mieli okazję skonfrontować swoje poglądy z rzeczywistością.

Książkę czyta się bardzo przyjemnie. Autorka przedstawiła przeciwstawne postawy, które jednak można pogodzić. W końcu tylko świnia nie zmienia zdania. Na każdym etapie życia możemy pragnąc czego innego, nasze marzenia mogą ewoluować i nikt nie powinien narzucać nam swoich, jedynie słusznych, poglądów. Nawet rodzina.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

  

Monika Góra "Kryptonim "Skóra""

Tytuł: "Kryptonim "Skóra""

Autor: Monika Góra

Wydawnictwo: W.A.B.

Ilość stron: 352

Data wydania: 25-01-2023

Moja ocena: 10/10

 

Monika Góra w swoim reportażu niezwykle szczegółowo przedstawia sprawę o kryptonimie "Skóra". Przybliża sylwetki dwóch mężczyzn, z których każdy może być mordercą, choć jeden zdaje się bardziej prawdopodobnym kandydatem. Niestety nie ten, którego skazano.

Z Wisły wyłowiono skórę zdjętą z kobiety. Makabryczne znalezisko zapoczątkowało policyjne poszukiwania sprawcy brutalnego morderstwa. Zaginioną okazała się krakowska studentka, Katarzyna Z.

Widać, że autorka przeprowadziła rzetelny research. W książce zawarła zapis rozmów z wieloma osobami oraz fragmenty listów Roberta J. do rodziców.

Całość robi wstrząsające wrażenie. Z pewnością nie jest to lektura dla osób wrażliwych. Jeśli dałaś\dałeś radę obejrzeć Milczenie owiec i Siedem to możesz spróbować. Jest tu dużo faktów na temat sposobu popełnienia tej zbrodni.

W aplikacji Empik Go można wysłuchać audiobooka w interpretacji Macieja Jabłońskiego. Reportaż przypadnie do gustu osobom, które lubią podcasty kryminalne.

Ilość pracy, którą autorka włożyła w zebranie materiałów i opracowanie ciekawej w odbiorze książki zasługuje moim zdaniem na najwyższą notę.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

 

 

  

Adam Kay "Nielekarz"

Tytuł: "Nielekarz, czyli jak wyleczyłem się z medycyny"

Autor: Adam Kay

Wydawnictwo: Insignis

Ilość stron: 320

Data wydania: 09-11-2022

Moja ocena: 7/10

 

Lubię Adama Kaya. Nie znam go osobiście, ale poprzez jego niezwykle intymne książkowe wyznania jestem w stanie sobie wyobrazić jak uśmiecha się złowieszczo słysząc pytanie: "Ale to nie trafi do książki, prawda?"

Raczej nie rozmawiam ze znajomymi o rodzeniu kamieni nerkowych czy wymiotach po przedawkowaniu wina. Może to nie ten wiek. Jeszcze nie albo już nie. Adam Kay nie ma oporów. Dzieli się z czytelnikami nawet refleksami na tematy seksualne. Niektórych jego wyznań wolałabym nie poznać.

To trochę jak ze stand upem. Czasem się zastanawiam jak z tymi artystami wytrzymują ich partnerzy czy rodzina wiedząc, że są obiektami żartów.

Zresztą autor przekwalifikował się z doktora położnika właśnie na komika, czego rodzina nie chce mu wybaczyć. Nie bardzo jest się czym chwalić w odpowiedzi na pytanie: Co tam u Adama?

W "Nielekarzu" przeplatają się dwie perspektywy: wspomnienia z czasów praktyk oraz obecne dążenia do zaistnienia na rynku wydawniczym. Jest parę sytuacji wstydliwych i obrzydliwych, w których główną rolę pełnią różne wydzieliny ludzkiego ciała, ale zdarzają się też momenty poważne, jak wspomnienia dziadków chorych na demencję i kota. To było smutne.

Po przeczytaniu tego pamiętnika czuję się jakbym znała autora, choć nigdy się nie spotkamy. Muszę przyznać, że ma duży dystans do siebie i nie boi się krępujących tematów.

Jest tu mniej humoru niż we wcześniejszych tytułach autora, "Nielekarz" jest bardziej osobisty, ale jeśli polubiliście jego twórczość, warto sięgnąć i po tę pozycję.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas