Justyna Leśniewicz "Mój wybór"

Tytuł: "Mój wybór"

Autor: Justyna Leśniewicz

Wydawnictwo: Plectrum

Ilość stron: 264

Data wydania: 30-06-2022

Booktour: Katarzyna Wąsowicz

Moja ocena: 8/10

 

Na początek trzy fakty o książce:

 

1. Jest bardzo smutna albo to ja tak ją odbieram przez obecną pogodę.

2. Jest o niebo lepsza od poprzedniej powieści autorki, do której miałam wiele zastrzeżeń

3. Zachowanie postaci jest autentyczne, jestem w stanie uwierzyć w tę historię.

 

Małgorzata i Grzegorz wychowywali się w patologicznych rodzinach. Ich rodzice pili i nie zajmowali się dziećmi. Oboje chcieli zrobić wyrwać się z tego bagna. Grzegorz znalazł pracę, Gosia znalazła Wojtka.

Mężczyzna z początku wydawał się miłym gościem, przy którym dziewczyna może znaleźć upragnione bezpieczeństwo i spokojny dom. Były znaki ostrzegawcze, przyjaciel ją uprzedzał, ale miłość jest ślepa. Gosia obrała własną drogę i nie brała pod uwagę innych możliwości. Szybko się okazało, że chłopak, a później mąż, traktuje ją jak bezpłatną pomoc domową. Nie okazywał jej nawet odrobiny szacunku i empatii. W domu cham, przez ludźmi z zewnątrz potrafił perfekcyjnie się kryć.

 

Małgosia długo żyła złudzeniami, że jeśli się postara być lepszą żoną, on stanie się kochającym mężem. Przez chwilę zdawało się, że mają szansę a później znowu mu odbijało. I tak w kółko.

Dziewczyna potajemnie prowadzi kanał muzyczny jako Margot. Muzyka jest jej pasją. Żałowałam, że ten wątek nie został bardziej rozwinięty, bo to było ciekawe.

Gosia wreszcie podejmuje próbę uwolnienia się od Wojtka. Czy jej się uda dowiecie się czytając książkę.

Plus dla autorki za podanie namiarów na instytucje, które wspierają kobiety w takiej sytuacji, w jakiej znalazła się Gosia

Książkę przeczytałam w Katarzyny Wąsowicz.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

  

Daria Łukowska "Jak spać, żeby się wyspać?"

Tytuł: "Jak spać, żeby się wyspać?"

Autor: Daria Łukowska

Wydawnictwo: Znak

Ilość stron: 256

Data wydania: 01-01-2022

Moja ocena: 8/10 

 

"Mówi się, że sen jest jak kot - przychodzi tylko wtedy kiedy go ignorujesz."

 

Jestem osobą, która nie śpi dobrze. Muszę mieć idealną ciszę i ciemność, żeby w ogóle zasnąć. Zdarzyło mi się nocować u osoby, która zasypia przy włączonym radiu. Jak łatwo się domyślić, miałam ciężką noc, bo nie umiałam się wyłączyć ciągle słysząc hałas. Nie rozumie tego mój mąż, który w każdych warunkach zasypia ledwie przyłoży głowę do poduszki. Dla mnie to jakaś supermoc. Czy tego można się nauczyć?

Dzięki temu poradnikowi dowiemy się wszystkiego na temat snu: dlaczego jest potrzebny, z jakich faz się składa, czym jest rytm okołodobowy i jak wielkie znaczenie ma światło.

Wielu przytoczonych faktów byłam już świadoma, jednak poznałam też kilka ciekawostek. Dowiedziałam się jak działa mózg i ciało podczas snu i które z moich nawyków mogą mieć wpływ na jakość nocnego odpoczynku. Na pewno nie pomaga wieczorne oglądanie filmów.

Jest to poradnik z prostymi rozwiązaniami do wypróbowania. Autorka podaje technikę oddechową, która może pomóc w zasypianiu (s.189), proponuje także olejki CBD, aromaterapię i kołdrę obciążeniową.

Większość tekstu jest zrozumiała, chociaż same wyjaśnienia zachodzących podczas snu procesów obfitują w fachowe określenia, które mogą być trudne do przyswojenia dla laika. Przykład: "Synteza melatoniny z tryptofanu zachodzi w wieloetapowym procesie: najpierw tryptofan jest przekształcany w inny aminokwas: 5-hydroksytryptofan a następnie w serotoninę."

Mimo to książkę warto przeczytać jeśli kogoś interesuje ta tematyka.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

 

.

 

 

  

Leif Babin, Jocko Willink "Równowaga przywództwa"

Tytuł: "Równowaga przywództwa"

Autor: Leif Babin, Jocko Willink

Wydawnictwo: SQN

Ilość stron: 368

Data wydania: 15-06-2022

Moja ocena: 7/10

 

To druga, po "Ekstremalnym przywództwie", książka tych autorów. Rozwija ona ideę przedstawioną w poprzednim poradniku. Tutaj Willink i Babin skupili się na dychotomiach, z którymi muszą radzić sobie przywódcy zarówno wojskowi jak i cywilni. Książka łączy te dwa obszary działań. Każdy rozdział rozpoczyna realistycznie oddana scena z pola bitwy, następnie autorzy tłumaczą teoretyczne działanie przestawionej zasady i obrazują ją przykładami z przedsiębiorstw cywilnych. Dzięki temu każdy bez problemu zrozumie o co chodzi.

Cztery prawa, którymi powinien kierować się dobry przywódca to: "osłaniaj i przemieszczaj się", " prostota", "prioretyzuj i wykonuj", " zdecentralizowane dowodzenie".

Równowaga w zarządzaniu zależy od zapanowania nad ścierającymi się przeciwstawnymi siłami. Książka szczerze przedstawia jak wielu wyzwaniom muszą sprostać przywódcy cywilni i wojskowi.

Leader nie powinien być zbyt zdystansowany od zespołu, ale nie może też przedkładać dobra pojedynczych pracowników nad dobro firmy. Z jednej strony nie może być zbyt pobłażliwy, z drugiej - zbyt apodyktyczny. Powinien odpowiedzialnie przydzielać zadania i tłumaczyć dlaczego coś musi być zrobione. Wspierać osoby nieradzące sobie z zadaniami, lecz kiedy wszystko zawiedzie - zwalniać bez wahania. Musi mieć konkretny plan szkoleniowy dla swojego zespołu, tak aby jego pracownicy potrafili samodzielnie podjąć decyzje pod presją. Leader powinien stawiać na działanie ofensywne. Szukać okazji, przezwyciężać trudności, realizować misję.

Autorzy często odwołują się do swojej poprzedniej książki, odsyłając czytelnika do poszczególnych rozdziałów, ale "Równowagę przywództwa" można czytać także bez znajomości wcześniejszego tytułu.

Uważam, że jest to dobry poradnik dla leaderów zespołów firm. Ciekawe są opowieści z frontu. W prywatnym życiu te porady raczej nie znajdą zastosowania, chyba że ktoś zarządza naprawdę dużą rodziną, ale z ciekawości można przeczytać.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

 

 

  

A.A. Sanders "Inżynier namiętności"

Tytuł: "Inżynier namiętności"

Autor: A. A. Sanders

Wydawnictwo: Romantyczne

Ilość stron: 432

Data wydania: 30-06-2022

Moja ocena: 6/10

 

Zofia Zduńska straciła osiem lat na związek z palantem i kolejny rok na użalanie się nad sobą. Jej przyjaciółka, Nina, w końcu ma tego dość i postanawia wziąć sprawy we własne ręce. Wyciąga Zośkę z łóżka, spośród rozrzuconych chusteczek i butelek po winie, i wywozi nad morze. Tam dziewczyny zamierzają balować. Zosia z początku nie ma ochoty na zabawę, ale Nina potrafi ją przekonać. Przyjaciółki upijają się i swoim nierozsądnym zachowaniem zwracają uwagę Wiktora i Mateusza. Obaj błyskawicznie zakochują się w Zosi. Wiktor jest tym, który ją pociąga, Mateusza traktuje jak przyjaciela, który zawsze jest blisko.

Od tej chwili sprawy nabierają tempa. Akcja toczy się jak Pendolino. Wszystko dzieje się tak szybko, że nie ma czasu dobrze poznać bohaterów. Zosia i Wiktor przyciągają się i odpychają na zmianę. Mateusz ciągle krąży gdzieś w pobliżu, jak jej satelita. Pechowa dziewczyna wciąż na kogoś wpada, i są to w kółko te same osoby, pomimo że Katowice są dużym miastem. Piętrzą się zbiegi okoliczności.

Fabuła przypomina połączenie Mody na sukces z Trudnymi sprawami. Wciąż wychodzą na jaw jakieś tajemnice. Ktoś coś zobaczył, źle zinterpretował i robi dramę. Starsze pokolenie też zapewnia bohaterom dodatkowe komplikacje. Nie wiadomo już kto jest kim.

Tym co przeszkadzało mi najbardziej był brak korekty. Liczne literówki, dziwny szyk zdań, błędy stylistyczne psuły przyjemność z czytania. Często raziło mnie zachowanie bohaterów, wulgarne lub wręcz chamskie. Po tym co zafundowali jej Wiktor z Mateuszem Zosia powinna ich zdecydowanie pożegnać, tymczasem wszystko im wybaczała.

Nie mogłam wczuć się w fabułę, sytuacje, które w zamierzeniu miały być zabawne wcale mnie nie bawiły. Dodatkowo odrzucały mnie zbyt częste sceny "toaletowe": wymioty, pierdzenie czy biegunka.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

 

  

Joanna Hempel "Księgi wojny i miłości. Wanda"

Tytuł: "Księgi wojny i miłości. Wanda"

Cykl: Księgi wojny i miłości

Autor: Joanna Hempel

Wydawnictwo: Znak

Ilość stron: 576

Data wydania: 29-06-2022

Moja ocena: 9/10

 

To pierwszy tom obszernej sagi rodzinnej opartej na faktach. Akcja toczy się w czasie pierwszej wojny światowej. Główną bohaterką jest młoda szlachcianka, Wanda Dowoyna. Poznajemy jej rodzinę w przeddzień ślubu jej siostry. Postaci jest bardzo dużo, na szczęście na początku książki jest ich wykaz, do którego często wracałam. Książka liczy niemal 600 stron, więc czytałam ją na raty przez dłuższy czas.

Wojenne losy bohaterów osnute są na dziejach rodziny autorki, jednej z czołowych australijskich dramaturżek, której korzenie wywodzą się z Polski. W powieści widać talent pisarki, która przedstawia mnóstwo osób i szczegółowo opisuje obyczajowość początków XX wieku.

W wydarzenia historyczne wpleciony został wątek miłosny, ale nie jest on dominujący. Książkę należy czytać uważnie, bo każdy szczegół ma znaczenie. To nie jest łatwa lektura. Do tego ma dość drobny druk.

Uprzedzam, że powieść wciąga i kiedy już zaczniecie, bez reszty przepadniecie w tym świecie. Rym niezamierzony.

Dzięki takim dziełom wręcz chłonę całą historyczną otoczkę, której w szkole nie zanosiłam. Jest to książka warta polecenia.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

  

Jolanta Maria Kaleta "Tron we krwi. Grzech". Recenzja przedpremierowa.

Tytuł: "Tron we krwi. Grzech"

Cykl: Tron we krwi, tom 3

Autor: Jolanta Maria Kaleta

Wydawnictwo: Otwarte

Ilość stron: 498

Data wydania: 28-09-2022

Moja ocena: 10/10

 

"Jeśli chcę utrzymać jedność państwa a tym samym zapewnić tron krakowski swojemu synowi, a nie przyrodnim braciom, muszę pozbawić ich wszystkiego, co otrzymali na mocy prawa ustanowionego przez ojca. Dopiero wówczas będę mógł rządzić spokojnie."

Książę Bolesław Krzywousty umiera. Pozostawia państwo w rękach czterech synów: Wodzisława, Bolesława, Mieszka i Henryka.

Pozostała trójka miała być posłuszna pierworodnemu, Wodzisławowi, lecz przyrodni bracia szybko zaczęli knuć i spiskować za plecami Włodzisza.

Ich matka, Salomea, nie szczędziła starań, by posadzić jednego ze swoich synów na tronie. Zwróciła się o pomoc do Kościoła, przekazując do jego skarbca znaczne dary.

Włodzisz chce wygnać przyrodnich braci z kraju, oni planują to samo w stosunku do niego. Każdy szuka sposobu na wygranie bitwy o tron. Myślą gdzie zdobyć wsparcie, szukają sojuszników.

W dalszym ciągu prócz postaci historycznych śledzimy też losy Sambora, Oksany i ich dzieci.

Oboje na swój sposób radzą sobie z zakazanym uczuciem. Berenika wstępuje do klasztoru a Jacza rusza do Ziemi Świętej walczyć z Saracenami.

Trzeci tom sagi, tak jak poprzednie, pełen jest walk i spisków, zdrad, intryg i trudnych decyzji. Główny wątek historyczny przeplata się z romantycznym. Autorka umiejętnie łączy wątek oparty na faktach z fikcją literacką.

"Tron we krwi" przybliża mroczną epokę dynastii Piastów. Książkę czyta się z przyjemnością, zainteresuje nawet osoby, które nie przepadały za tym przedmiotem w szkole.

Bardzo szczegółowo oddany został klimat epoki. Polecam. U mnie cała seria ma 10/10

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

  

K. C. Hiddenstorm "Gangsterzy 2. Nowa rozgrywka"

Tytuł: "Gangsterzy 2. Nowa rozgrywka"

Cykl: Gangsterzy

Autor: K. C. Hiddenstorm

Wydawnictwo: Muza

Ilość stron: 320

Data wydania: 10-08-2022

Moja ocena: 9/10

Eva planuje zemstę. Zamierza ją przeprowadzić przy pomocy Ryana. On z kolei zatrudnia swoich ludzi. Plan musi być dopracowany w najmniejszym szczególe, by udało się udowodnić kto stoi za porwaniem Evy i śmiercią Felicji. To inna osoba niż ta, którą podejrzewała dziewczyna.

Oboje, Ryan i Eva, udają, że nic do siebie nie czują, choć ich zauroczenie jest ewidentne. On twierdzi, że chroni tylko swoją inwestycję, ona, że interesuje ją tylko odwet.

Łączy ich silna obopólna fascynacja. Choć zbliżają się do siebie fizycznie, nie potrafią normalnie rozmawiać. Przerzucają się tylko złośliwościami i wyzwiskami. Eva próbuje naciągnąć Ryana na zwierzenia, lecz bezskutecznie.

On planuje po wykonaniu zadania zgarnąć swoją dolę i odejść, nie oglądając się za siebie. Ona w niczym mu nie ustępuje, ma mocny charakter i rozumie, że nie mogą być razem, choć trochę jej żal, bo pasują do siebie idealnie. Eva nie płacze i nie prosi, po prostu robi swoje.

W końcu wydarzenia znajdują swój finał, który kończy się tak, że miałam ochotę rzucić książką. Jak można przerwać w takim momencie? Mogłam poczekać z czytaniem aż będę mieć na półce trzeci tom Teraz pozostaje mi czekać na kontynuację. 

Obie części są dostępne w wersji audio na Empik Go.

Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas