Międzyczas: Monika Gajos "Nie obiecuj"

Wydawnictwo: Monika Gajos

Ilość stron: 336

Data wydania: 02-12-2025

Moja ocena: 8/10

„Nie obiecuj” Moniki Gajos to historia dwojga ludzi przeoranych przez los, którzy niosą w sobie więcej ran niż nadziei. Solene całkowicie brakuje pewności siebie. Mieszka z ojcem alkoholikiem i tkwi w toksycznym związku z Davidem, przed którego okrucieństwem nie potrafi się obronić. Jedynym azylem dziewczyny jest schronisko dla zwierząt, gdzie pracuje jako wolontariuszka. Szczególnie przywiązała się do wycofanej i nieufnej suczki Coco, w której jak w lustrze odbija się jej własna kruchość.

To właśnie w schronisku Solene poznaje Matteo, skierowanego tam na prace społeczne wyrokiem sądu. Chłopak od początku zachowuje się w sposób odpychający, stroni od ludzi i otwarcie deklaruje niechęć do zwierząt. A jednak w pewnym momencie to on staje się ostatnią nadzieją Coco. Ta sytuacja zbliża bohaterów do siebie i stopniowo odsłania kolejne warstwy ich historii.

Poznajemy przeszłość Matteo, jego tęsknotę za utraconą dziewczyną oraz napięte relacje z jej bratem, który obarcza go winą za tragedię. Z drugiej strony pojawia się Ethan, niepełnosprawny przyjaciel Matteo, który zdaje się rozumieć więcej niż niejeden wytrawny psycholog. Jego kuchenne porównanie było nadzwyczaj trafne. Ethan uważnie obserwuje Matteo i Solene, widzi więcej niż oni sami i nie waha się wtrącać swoich trzech groszy. Twierdzi, że nic dobrego nie wyniknie ze związku dwojga ludzi, którzy oboje potrzebują terapii, a miłość nie jest w stanie jej zastąpić. I trudno nie zadać sobie pytania, czy nie ma racji.

Książka jest pełna trudnych emocji. Współczułam Solene, która nie widziała wyjścia ze swojej sytuacji i uczepiła się Matteo jak koła ratunkowego. Bardzo przejęłam się również losem Coco, bo każdy pies zasługuje na dobry dom i godne traktowanie.

To nie jest opowieść o cudownej, uzdrawiającej sile miłości. Do samego końca widzimy trudności, z jakimi zmagają się bohaterowie, ich lęki, nieprzepracowane traumy i błędne mechanizmy. W mojej ocenie autorka bardzo realistycznie oddała psychikę postaci, nie oferując łatwych rozwiązań ani pocieszających skrótów.

„Nie obiecuj” to poruszająca i bolesna opowieść o ludziach, którzy próbują odnaleźć bliskość, nie mając jeszcze narzędzi, by zadbać o samych siebie. To książka bez lukru i fałszywych obietnic, pokazująca, że miłość nie zawsze leczy, a czasem jedynie odsłania rany, które i tak domagają się uwagi. Realistyczna, emocjonalnie wymagająca i pozostająca w pamięci na długo po zakończeniu lektury.