sobota, 29 sierpnia 2026

Octavia E. Butler "Przypowieść o talentach"

Tytuł: "Przypowieść o talentach"

Cykl: Earthseed, tom 2

Autor: Octavia E. Butler 

Wydawnictwo: W. A. B.

Ilość stron: 544

Data wydania: 28-01-2026

Moja ocena: 8/10

 

​„Przypowieść o talentach” Octavii E. Butler to druga część kontemplacyjno-dystopijnego cyklu, zapoczątkowanego powieścią „Przypowieść o siewcy”.

​W pierwszym tomie poznaliśmy młodą Lauren Olaminę, której świat legł w gruzach. W Ameryce początku XXI wieku narastające kryzysy doprowadzają do anarchii. Po stracie rodziny Lauren wyrusza w drogę i tworzy fundamenty nowego ruchu religijnego, Nasion Ziemi, opierającego się na filozofii, że Bóg jest Zmianą. Wraz z poznanym w podróży Bankolem zakłada osadę Żołądź. Sielanka nie trwa jednak długo. Miasteczko zostaje najechane, mieszkańcy zniewoleni, a Lauren traci małą córeczkę, Larkin, której los na lata pozostaje nieznany.

​Tom drugi wybrzmiewa na dwa głosy: Olaminy oraz dorosłej już Larkin, która po latach czyta wspomnienia matki. Larkin, odebrana jako dziecko i oddana na wychowanie „prawowiernej” chrześcijańskiej rodzinie, powoli odkrywa prawdę o swoim pochodzeniu.

​Butler w przerażający sposób pokazuje mechanizmy niewolnictwa i przemocy ukrytej pod płaszczykiem nawracania. Dodatkowym ciężarem dla Lauren jest jej hiperempatia, stan, w którym fizycznie odczuwa ból i emocje ludzi wokół. W niewoli staje się to jej osobistym piekłem, bo chłonie zarówno cierpienie ofiar, jak i okrutną satysfakcję oprawców.

​To proza ważna i niezwykle aktualna. Fakt, że zarówno autorka, jak i jej bohaterka są czarnoskóre, wnosi do gatunku unikalną perspektywę i czyni serię jednym z najważniejszych dzieł afrofuturyzmu oraz dystopii socjologicznej. Niezwykle ciekawie wypada tu również wątek religijny. Z jednej strony obserwujemy narodziny pokojowego ruchu Nasion Ziemi, z drugiej: spaczenie i wykorzystanie chrześcijaństwa do usprawiedliwiania zbrodni.

​Powieść nie należy do łatwych ani lekkich lektur, ale niesie ze sobą ogromną mądrość, obok której nie da się przejść obojętnie.


Tekst i zdjęcie: Anna Dyczko, Międzyczas

https://linktr.ee/annadyczko_mczas

https://www.facebook.com/M-czas-103770337714212

https://www.instagram.com/annadyczko_mczas

https://www.wattpad.com/user/AnnaDyczko

https://www.tiktok.com/@anna_dyczko




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz